Ընթանում է ԱԺ-Կառավարություն հարցուպատասխանը.

Լեռնային Ղարաբաղի հարցը Հայաստանի վզին գցած պարանի գործառույթով են օգտագործել շատ երկրներ․ Ազգային ժողովի հարցուպատասխանի ժամանակ այս մասին հայտարարեց վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը։

«Լեռնային Ղարաբաղի հարցը հենց իր էության մեջ Հայաստանի վզին գցած պարանի գործառույթով են օգտագործել շատ երկրներ։ Այն «փոխզիջումների» և «զիջումների» փաթեթները, որոնք դրված են եղել 2016 թվականի օգոստոսից բանակցությունների սեղանին, այդ բովանդակությունը եղել է հետևյալի մասին, որ Հայաստանի Հանրապետությունը պետք է գոյություն չունենա։  Որովհետև այն փաթեթը, որը գոյություն է ունեցել 2016 թվականի օգոստոսի դրությամբ, հետևյալի մասին է եղել, որ Հայաստանի վզին գցած պարանը պետք է ավելի ձգել և մի մոտիկ տեղից կապել։ Մենք պետություն ունենալու շանս ենք ստացել։ Խոսում եք կապիտուլյացիայի մասին, ապա ինչպե՞ս է կապիտուլյացիա եղած երկրում ընտրություններ եղել և ընտրությունների արդյունքում մանդատ եք ստացել, եկել եք այստեղ նստել ու հարց եք տալիս ու դրա համար աշխատավարձ եք ստանում»,- ասաց Փաշինյանը։

«Երբ 3+3 ձեւաչափով մեր մասնակցության հարցն էր որոշվում, մենք որոշեցինք մասնակցել, ինչը քննադատվեց, բայց դա ճիշտ որոշում էր»,- հայտարարեց Նիկոլ Փաշինյանը եւ հավելեց, որ ՀՀ-ի վարած արտաքին քաղաքականությունը կոմպլեմենտար չէ, բալանսավորման և բալանսավորված արտաքին քաղաքականություն է:

Անդրադառնալով Իրանի հետ ՀՀ հարաբերություններին՝ Փաշինյանը նշեց, որ դրանք բնականոն են, ոչ թե «քաղաքական որոշման արդյունք եւ հետեւանք»․ «Նույնը կարող ենք ասել Վրաստանի հետ մեր հարաբերությունների մասին։ Մեր քաղաքականությունն ուղղված է Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի հետ հարաբերությունները կարգավորելուն։ Ճիշտ ռելսերի վրա արտաքին քաղաքականություն ենք վարում․ մենք չենք մերժում որեւէ ուղղությամբ որեւէ հարաբերություն, բայց որոշակի ուղղություններում զարգացումներն ավելի ակտիվ են»։ 

Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության պայմանագրի նախագծի մեջ միջազգային դիվանագիտական պրակտիկայից անհայտ որևէ բան չկա։

«Խաղաղության պայմանագրի նախագծի բովանդակությունը հանրության համար պարզ, հասկանալի և բացահայտված է, որովհետև այդ կետերին անդրադարձել եմ տարբեր առիթներով՝ ասուլիսներում, ելույթներում, հարցուպատասխաններում։ Գաղտնիքի խնդիր չկա, զուտ դիվանագիտական կոռեկտության հարց կա։ Չեմ կարող պահել այդ թուղթը և ասել, թե յուրաքանչյուր կետում ինչ է գրած։ Դա աշխատանքային փաստաթուղթ է։ Եթե երկրորդ կողմի հետ աշխատում ես, նշանակում է, որ առնվազն այդ թուղթը երկրորդ շահառու էլ ունի, և դա միակողմանի բացահայտելը կոռեկտ չէ։ Իսկ մնացած մասերով ամեն ինչ հրապարակել ենք։  Այս փաստաթղթում խոսք է գնում դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման մասին, խաղաղության պայմանագրի իրականացման ընթացքը մոնիթորինգի ենթարկող երկկողմ հանձնաժողովի ստեղծման մասին, փոխադարձաբար միմյանց տարածքային ամբողջականությունը ճանաչելու և տարածքային պահանջներ չունենալու մասին և այլն և այսպես շարունակ։ Այսինքն՝ խաղաղության պայմանագրի նախագծի մեջ միջազգային դիվանագիտական պրակտիկայից անհայտ որևէ բան չկա»։